โปสเตอร์ภาพหมึกจีน

สร้างโปสเตอร์หนึ่งชิ้นจากภาพถ่ายที่อัปโหลด จัดการกับภาพนั้นเพียงลำพัง อย่านำภาพถ่ายหรือองค์ประกอบทางสายตาหลายชิ้นมาต่อเป็นคอลลาจเด็ดขาด

การวางองค์ประกอบโดยรวม
ใช้องค์ประกอบแนวตั้ง 3:4 อย่างเคร่งครัด แบ่งตามแนวนอนเป็นสองโซนในอัตราส่วน 1:1 แบบสัมบูรณ์ แต่ละโซนกินพื้นที่ 50% ของผืนภาพ

โซนบน — ภาพถ่ายอย่างที่ถ่ายมา
รักษาคุณลักษณะของตัวแบบ เส้นรอบนอกเชิงโครงสร้าง มุมมอง วัสดุจริง แสงและเงาตามธรรมชาติ รวมถึงอารมณ์สีดั้งเดิมของภาพถ่ายที่อัปโหลดไว้ ใช้เพียงการปรับสีระดับสูงอย่างระมัดระวังและการปรับแต่งเล็กน้อย จนได้คุณภาพระดับนิตยสารศิลปะหรือนิทรรศการภาพถ่าย พื้นหลังอาจขยายได้พอประมาณเมื่อองค์ประกอบต้องการ แต่ห้ามยืด บิดเบือน สร้างใหม่ หรือเปลี่ยนรูปทรงของตัวแบบเด็ดขาด อย่าทำลายโครงสร้าง ท่าทาง หรือองค์ประกอบหลักของมัน

โซนล่าง — การสร้างใหม่ด้วยหมึกอย่างเรียบง่ายที่สุด
ก่อนอื่นจงกลั่นเอาองค์ประกอบแกนกลางที่จดจำได้มากที่สุดของภาพถ่ายออกมา ได้แก่ ตัวแบบ เงาโครงร่าง ทิศทางการทอดตัวของโครงสร้าง มุมมอง ความรู้สึกของจังหวะ และบรรยากาศ จากนั้นสร้างขึ้นใหม่เป็นภาพเรียบง่ายที่มีคุณภาพแบบภาพหมึก อย่าคัดลอกรายละเอียดเหมือนจริงของภาพถ่าย และอย่าวาดแบบเหมือนจริงเด็ดขาด เก็บไว้เพียงโครงกระดูกและจิตวิญญาณที่เป็นลักษณะเฉพาะที่สุด เพื่อให้ผู้ชมเห็นความสอดคล้องกับภาพถ่ายด้านบนได้ในพริบตา

พื้นเป็นสีงาช้าง ขาวอุ่น หรือโทนของกระดาษเซวียนดั้งเดิม พร้อมเส้นใยกระดาษละเอียดและพื้นผิวตามธรรมชาติ สร้างตัวแบบขึ้นใหม่ผ่านวงหมึกที่แผ่ซึม ชั้นของรอยพู่กันเปียกและแห้งที่มีความเข้มต่างกัน รอยขาวปลิว หมึกไหล หมึกทับซ้อน และพื้นที่ว่างที่ตั้งใจ ก่อให้เกิดสุนทรียะตะวันออกที่ลุ่มลึก สำรวม และมีกวีภาวะ ตัดรายละเอียดรองออกและเก็บไว้เพียงเงาโครงร่างที่จดจำได้มากที่สุด จุดหักเหของโครงสร้าง การซ้อนชั้นของพื้นที่ และบรรยากาศ อย่าไล่ตามความครบถ้วนแบบเหมือนจริง จงมุ่งไปที่การทำให้เป็นนามธรรม การตัดทอน การกลั่น และการแสดงออกทางสายตาที่ทิ้งรสค้างไว้

ทำงานด้วยสีดำ เทา และหมึกจางเป็นหลัก สร้างระดับความเข้มและจังหวะระหว่างความหนาแน่นกับความเบาบาง อาจกลั่นสีเล็กน้อยจากโทนที่มีชีวิตชีวาที่สุดของภาพต้นฉบับมาเป็นจุดเน้นเฉพาะที่หรือการลงน้ำหนักบาง ๆ แต่ห้ามคัดลอกค่าสีของต้นฉบับอย่างเป็นกลไกเด็ดขาด สีอาจถูกแปลอย่างเลือกสรรเป็นเทาอมฟ้าใส น้ำเงินภูเขาไกล ทองซีด เหลืองอุ่น แดงชาด หรือฟ้าอมเขียวซีด เพื่อเสริมจุดโฟกัสทางสายตาและการพลุ่งขึ้นของอารมณ์ ภาพทั้งภาพต้องยังคงถูกครอบงำด้วยโทนหมึกและพื้นที่ว่างขนาดใหญ่ หลีกเลี่ยงสีเทาหม่นขุ่น เหลืองน้ำตาลเก่า ลวดลายประดับประดา และสีฉูดฉาด

แกนกลางของตัวแบบควรแน่นและรวมศูนย์มากกว่า ขณะที่ขอบกระจายออกอย่างเป็นธรรมชาติ ฟุ้ง จางลง และกลืนหายไปกับพื้นที่โดยรอบ โดยใช้พื้นที่ว่างขนาดใหญ่สร้างช่องให้หายใจ ตัวแบบกินพื้นที่ราว 30–45% ของโซนล่าง ส่วนที่เหลือคือความว่างที่ไม่เร่งร้อน องค์ประกอบอาจเยื้องศูนย์ ชิดขอบ ลอยอยู่ หรือถูกตัดเล็กน้อย แต่ต้องรักษาสมดุลทางสายตาแบบอสมมาตรและสำนึกการออกแบบเชิงบรรณาธิการที่ประณีตไว้ ความว่างไม่ใช่ความไม่มี แต่เป็นองค์ประกอบเชิงโครงสร้างที่ขาดไม่ได้ จงลบออกแทนที่จะเติมเข้า ปล่อยให้ตัวแบบอ่านได้เหมือนตราหมึกที่กดลงบนกระดาษ หรือวัตถุศิลปะตะวันออกที่จัดแสดงในสูจิบัตรนิทรรศการ

การจัดวางตัวอักษร
เพิ่มตัวอักษรเชิงบรรณาธิการอย่างน้อยที่สุดเฉพาะจุดที่จำเป็น อย่าใส่หัวเรื่องตายตัวที่กำหนดไว้ล่วงหน้าหรือหมายเลขลำดับเด็ดขาด ข้อความควรดึงมาจากตัวแบบ สถานที่ เวลา การกระทำ อารมณ์ หรืออุปลักษณ์ กลั่นให้เหลือไม่กี่คำหรือวลีสั้น ๆ วางอย่างเงียบเชียบในพื้นที่ว่างหรือตามขอบของตัวแบบ การจัดวางต้องสำรวม โปร่ง เต็มไปด้วยอากาศ และต้องไม่แย่งความเด่นไปจากภาพ

สุนทรียะโดยรวม
สุนทรียะตะวันออกร่วมสมัย การสร้างใหม่ด้วยหมึกอย่างเรียบง่ายที่สุด ความว่างเชิงศิลปะอันกว้างขวาง มวลทางสายตาที่ชั่งน้ำหนักอย่างละเอียดราวกับตราประทับ การจัดตัวอักษรเชิงบรรณาธิการที่เงียบและสงบ และคุณภาพอันบริสุทธิ์ประณีตของโปสเตอร์นิทรรศการ

หลีกเลี่ยงพื้นหลังที่ซับซ้อน รายละเอียดเหมือนจริงที่มากเกินไป การประดับประดาที่เกินพอดี ข้อความยาว การจัดวางแบบสำเร็จรูป และองค์ประกอบที่อัดแน่นเกินไป