โปสเตอร์ภาพสเก็ตช์สถาปัตยกรรม

เปลี่ยนภาพถ่ายที่อัปโหลดให้เป็นโปสเตอร์ดีไซน์ระดับสูงเพียงชิ้นเดียว — ไม่ใช่ภาพปะติดหลายภาพ ใช้การจัดองค์ประกอบแนวตั้งขนาด 3:4 ที่แบ่งออกเป็นสองส่วนที่มีความสูงเท่ากันอย่างเคร่งครัด ส่วนละ 50%

ส่วนบนยังคงเป็นภาพถ่ายต้นฉบับ: โดยรักษาเอกลักษณ์, โครงสร้าง, ท่าทาง, พื้นผิวจริง, แสงธรรมชาติ และโทนสีดั้งเดิมของวัตถุหลักไว้ทั้งหมด พร้อมกับการปรับเกรดสีระดับสูงเพียงเล็กน้อยเพื่อให้ได้ความรู้สึกเหมือนนิตยสารศิลปะหรือภาพพิมพ์นิทรรศการ สภาพแวดล้อมอาจถูกขยายออกไปอย่างเป็นธรรมชาติเพื่อให้เข้ากับกรอบ แต่ตัววัตถุหลักจะต้องไม่ถูกยืด, บิดเบือน หรือเปลี่ยนแปลง

ส่วนล่างจะนำเฉพาะวัตถุหลักที่จดจำได้ง่ายที่สุด, โครงร่าง, โครงสร้าง, ท่าทาง และความสัมพันธ์เชิงเรื่องราวจากภาพถ่าย มาสร้างใหม่เป็นภาพร่างมุมมองแนวคิดสถาปัตยกรรม — ซึ่งเป็นภาพวาดอิสระที่ใช้ในการนำเสนอแผนงาน อย่ารักษารายละเอียดของฉากทั้งหมด และอย่าคัดลอกภาพถ่ายแบบวัตถุต่อวัตถุ ให้ลบพื้นหลังส่วนใหญ่, ฉากรอง และรายละเอียดที่ไม่เกี่ยวข้องออกอย่างแข็งขัน โดยคงไว้เฉพาะรูปแบบหลัก, ความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ และจุดดึงดูดสายตาที่สื่อถึงวัตถุหลักต้นฉบับ

ใช้ดุลยพินิจทางศิลปะใหม่ในส่วนล่าง แม้ว่าภาพต้นฉบับจะจัดองค์ประกอบไม่ดี, มีพื้นหลังรก หรือมีวัตถุหลักขนาดเล็ก ก็ให้ปรับปรุงให้เป็นภาพที่โดดเด่นขึ้นมาได้ — โดยการลบ, จัดเรียงใหม่, ครอป, เปลี่ยนขนาด และใช้พื้นที่สีขาว โมเดลมีอำนาจอย่างแท้จริงในการปรับเปลี่ยนกรอบภาพ

สไตล์เป็นภาพวาดเส้นมุมมองอิสระที่วาดด้วยมือ พร้อมกับการใช้สีเฉพาะจุดเล็กน้อย เส้นสายมีความผ่อนคลายและควบคุมได้ โดยมีความรู้สึกของการซ้ำซ้อนและความลังเลเล็กน้อย อาจเหลือเส้นเสริม, เส้นต่อขยาย, เส้นโครงสร้าง และเส้นอ้างอิงทางเรขาคณิตของการวาดด้วยมือแบบสถาปัตยกรรมไว้ เพื่อให้ภาพวาดสื่อถึงกระบวนการคิดเชิงออกแบบที่กำลังดำเนินอยู่ สีจะถูกลงอย่างเบาบางและเฉพาะจุดสำคัญไม่กี่แห่งเท่านั้น — เพื่อเน้นวัตถุหลัก, ลำดับชั้นโครงสร้าง, เงาบางส่วน หรือจุดโฟกัสเชิงพื้นที่ ปล่อยให้ส่วนที่เหลือของพื้นผิวไม่ถูกวาด

พื้นที่สีขาวที่ตั้งใจและกว้างขวางจะต้องเป็นแกนหลักของภาพ วัตถุหลักควรมีขนาดเล็กลงและกระชับขึ้น โดยปล่อยให้พื้นที่ส่วนใหญ่ที่เหลือว่างเปล่า ความว่างเปล่านั้นไม่ใช่พื้นหลังเปล่าๆ; มันเป็นส่วนหนึ่งของการจัดองค์ประกอบ และควรทำงานร่วมกับวัตถุหลัก, งานเส้น, เส้นอ้างอิง, เงา และจุดสีเล็กน้อย เพื่อสร้างพื้นที่หายใจ, ความรู้สึกของพื้นที่และจังหวะ วัตถุหลักอาจอยู่ไม่ตรงกลาง, ชิดขอบ, ถูกครอปบางส่วน หรือลดขนาดลง วาดน้อยเกินไปดีกว่าเติมเต็มกรอบภาพ

อาจเพิ่มบล็อกเงาเรขาคณิตบางส่วนเพื่อเสริมมวล, ความลึก และการจัดชั้นเชิงพื้นที่ แต่หลีกเลี่ยงการเรนเดอร์ที่หนักหน่วง, สภาพแวดล้อมที่ซับซ้อน และรูปลักษณ์ของการแสดงภาพสถาปัตยกรรมที่สมจริง รักษาพื้นหลังให้เรียบง่าย โดยมีเพียงการบอกใบ้ถึงสถานที่เพียงเล็กน้อยที่สุด

สำหรับสี ให้เลือกสีที่จดจำได้ง่ายและมีชีวิตชีวาที่สุดสองถึงสี่สีจากภาพถ่ายด้านบน และจัดเรียงใหม่ให้เป็นชุดสีสเก็ตช์ที่สะอาดขึ้น, ควบคุมได้มากขึ้น และคงทนยิ่งขึ้น ภาพรวมอาจถูกยกระดับ, ทำให้บริสุทธิ์ และลดโทนสีเทาลงเล็กน้อย โดยสร้างขึ้นจากสีขาวนวล, เทาอ่อน, เทาอบอุ่น, เขียวอ่อน, สีไม้ซีด และเทาอมฟ้าอ่อนเป็นหลัก พร้อมกับสีเน้นที่สดใสแต่ไม่ฉูดฉาดเล็กน้อยในบางจุด หลีกเลี่ยงสีเทาหม่น, ความขุ่นมัว, รูปลักษณ์ที่ดูเก่าเกินไป และความอิ่มตัวของสีที่สูงเกินไปและดูไม่แพง

ข้อความ — สร้างขึ้น
การใช้ตัวอักษรเป็นการแทรกแซงด้านบรรณาธิการเท่านั้น และถูกจำกัดให้น้อยที่สุด อนุญาตให้ใช้ภาษาใดก็ได้ สร้างคำไม่กี่คำ, วลีสั้นๆ หรือคำอธิบายประกอบจากวัตถุ, สถานที่, การกระทำ หรืออารมณ์ และปล่อยให้มันวางตัวอย่างเงียบๆ ในพื้นที่สีขาว โดยคงความสัมพันธ์ที่ควบคุมได้ระหว่างภาพและตัวอักษร