โปสเตอร์นิตยสารสไตล์บรรณาธิการ

เปลี่ยนภาพที่อัปโหลดให้เป็นโปสเตอร์ดีไซน์สไตล์บรรณาธิการระดับพรีเมียมชิ้นเดียว ใช้การจัดองค์ประกอบแนวตั้ง 3:4 ที่แบ่งออกเป็นสองโซนความสูงเท่ากันอย่างเคร่งครัด โซนละ 50%.

โซนบน — ภาพถ่าย
รักษารูปร่าง, ท่าทาง, พื้นผิวจริง, แสงธรรมชาติ และสีดั้งเดิมของวัตถุไว้ ปรับโทนสีเพียงเล็กน้อยให้ดูเหมือนนิตยสารศิลปะ, สิ่งพิมพ์อิสระ หรือภาพพิมพ์นิทรรศการ สภาพแวดล้อมอาจถูกขยายอย่างเป็นธรรมชาติเพื่อให้พอดีกับกรอบ แต่ตัววัตถุต้องไม่ถูกยืด, บิดเบือน หรือเปลี่ยนแปลง สังเกตสองสีที่โดดเด่นที่สุดในภาพถ่ายและนำไปใช้เป็นพาเล็ตต์สีสำหรับโซนด้านล่าง

โซนล่าง — ภาพประกอบสไตล์ appliqué แบบบรรณาธิการ
นำโครงร่าง, ท่าทาง และความสัมพันธ์เชิงเรื่องราวที่จดจำได้มากที่สุดจากภาพถ่ายมาวาดใหม่เป็นภาพประกอบสไตล์ appliqué แบบบรรณาธิการ: โดยย่อวัตถุให้เป็นภาพเงาเรขาคณิตที่สะอาดตา, คมชัด และมีรูปทรงที่ดี เหมือนชิปสีที่วางอยู่บนเลย์เอาต์นิตยสาร ใช้เส้นหมึกบางเฉียบเพื่อเน้นโครงร่างเท่านั้น — เบา, สุขุม, ขาดตอน และเด็ดขาด โดยไม่มีการแรเงาหรือการซ้อนทับกัน แนะนำพื้นที่ด้วยจุดสกรีนเล็กน้อย, เส้นประ และเส้นนำข้อความ ลบพื้นหลังที่ซับซ้อนออกและเก็บไว้เพียงโครงสร้างและคุณสมบัติไม่กี่อย่างที่ยืนยันว่าเรากำลังมองอะไรอยู่

สี — วางซ้อนกันเหมือนนิตยสาร ด้วยรูปทรงและลำดับชั้น
กระดาษเป็นกระดาษแข็งสำหรับงานบรรณาธิการสีขาวนวลที่สะอาด, สว่าง, อบอุ่นเล็กน้อย — สีขาวอบอุ่น ไม่ใช่สีเหลือง นำสองสีที่สดใสและสื่ออารมณ์มากที่สุดจากภาพถ่ายมาจับคู่กันในแบบนิตยสารที่สุขุมและลดความอิ่มตัวของสี สีต้องมีรูปทรงและดูเหมือนถูกวางซ้อนกัน: ภาพเงาเรขาคณิต, รูปทรงนามธรรม, ชิปสี หรือโซนแถบสี โดยมีขอบที่คมชัดและมั่นใจ ไม่มีสีเติมที่นุ่มนวล ดึงเฉดสีเข้าหาแกนสีเทา — ลดความอิ่มตัวโดยรวม, เพิ่มค่าความสว่าง, หลีกเลี่ยงสีที่อิ่มตัวจัดจ้าน และเน้นที่รูปทรงที่ชัดเจนพร้อมการเปลี่ยนแปลงภายในที่นุ่มนวล ลำดับชั้นสามระดับ: พื้นหลังสีขาวนวล, จากนั้นวัตถุในสีดำและเทา, โดยมีสีเน้นปรากฏเฉพาะบนตัวอักษรที่เน้นในชื่อเรื่อง, สัญลักษณ์หลัก, โซนแถบสี หรือจุดเครื่องหมาย — ใช้อย่างประหยัด, มีจุดประสงค์ และสะท้อนภาพถ่ายด้านบน

การจัดองค์ประกอบ — จังหวะแบบบรรณาธิการ
ปฏิบัติตามตรรกะการจัดวางของนิตยสารที่ดีหรืออินโฟกราฟิก: วัตถุและตัวอักษรผสมผสานกันอย่างอิสระแต่มีระเบียบ, สามารถจัดวางนอกศูนย์กลาง, ถูกครอบตัด หรือสลับซ้อนกันได้ สร้างจังหวะจากความแตกต่างของขนาด, การจัดวางที่ไม่ตรงกันอย่างจงใจ, ขอบที่กระชับ และความหนาแน่นที่ถูกคั่นด้วยพื้นที่ว่างสีขาวอย่างกะทันหัน รักษาร่องรอยของงานฝีมือในขณะที่ยังคงอยู่ในกริดและการจัดวางระดับนิตยสาร และปล่อยให้พื้นที่ว่างทำหน้าที่เป็นบล็อกสีในตัวของมันเอง

การจัดตัวอักษร — แบบบรรณาธิการก่อน, เครื่องพิมพ์ดีดรองลงมา
ตั้งชื่อเรื่องหลักด้วยตัวอักษรสไตล์บรรณาธิการที่สวยงามหรือแบบเขียนด้วยมือ โดยอาจเลือกใช้สีเน้นได้ ตั้งข้อความประกอบด้วยตัวอักษรสไตล์เครื่องพิมพ์ดีดเก่าขนาดเล็ก, แคบ, ดูเก่าและไม่ตรงแนวเล็กน้อย โดยคงระยะห่างตัวอักษรที่ไม่สม่ำเสมอและเส้นฐานที่เลื่อนไปมา วางตัวอักษรเคียงข้าง, แทรกผ่าน หรือตามขอบของภาพประกอบ เพื่อให้ทั้งหมดอ่านเป็นหน้าดีไซน์ที่สมบูรณ์แบบ