Plakat: Diorama dla par

Wygeneruj sam obraz, nie jako kolaż. Użyj pionowego kadru 3:4 z górną i dolną strefą o dokładnie tej samej wysokości 1:1, z których każda zajmuje 50% obrazu.
Górna połowa: zachowaj oryginalne zdjęcie pary. Zachowaj tożsamość obu osób, rysy twarzy, pozy i sposób, w jaki wchodzą w interakcje, dokładnie tak jak w oryginale (postawa, gesty rąk, kąt nachylenia ciała, kierunek spojrzenia i wzajemne położenie nie mogą ulec zmianie), wraz z ich proporcjami, prawdziwą teksturą fotograficzną, naturalnym światłem i oryginalnym nastrojem kolorystycznym. Zachowaj w całości prawdziwe tło, niezależnie od tego, co to jest — ulica, witryna sklepu, natura czy wnętrze — i zastosuj jedynie lekki, wyrafinowany retusz fotograficzny, aby całość wyglądała jak w magazynie o sztuce, niezależnej publikacji lub na fotografii wystawowej. Aby dopasować obraz do ramki, możesz naturalnie rozszerzyć niebo, ziemię lub otoczenie, ale nigdy nie rozciągaj, nie zniekształcaj ani nie zmieniaj obu osób; każdy szczegół ich strojów, akcesoriów i fryzur musi zostać zachowany.
Dolna połowa: weź najbardziej rozpoznawalny rdzeń narracyjny zdjęcia — działania obu osób, pozy, relację, stroje i otoczenie — i przebuduj go jako miniaturową dioramę 3D malowaną techniką impasto. W dolnej połowie działania pary, pozy, gesty, interakcje i kompozycja muszą dokładnie odpowiadać zdjęciu powyżej; nie projektuj pozy na nowo, jedynie zamień realistyczne osoby w wyrafinowane, trójwymiarowe, namacalne miniaturowe figurki: zachowaj włosy, rysy twarzy, wzory na ubraniach, akcesoria i inne kluczowe cechy tożsamości, z lekko dopracowanymi proporcjami, ale precyzyjnym wykonaniem. Komponuj z dużą ilością białej przestrzeni i wyśrodkowaną lub lekko przesuniętą osią diagonalną, która podąża za kierunkiem ruchu z oryginału. Na jasnym, białym, teksturowanym papierze umieść figurki na pojedynczym, półprzezroczystym pasie koloru impasto zaczerpniętym z głównego motywu na zdjęciu; pas ten może stać się podłożem, ścieżką, wodą, smugą światła lub abstrakcyjnym wycinkiem krajobrazu, pasującym do miejsca z oryginału. Pozwól figurkom naturalnie wchodzić w interakcję z pasem poprzez odbicia, zmarszczki, plamki światła lub smugi pędzla. Przełóż prawdziwe otoczenie na miniaturową wersję impasto, która cofa się jako drugoplanowa warstwa, zachowując tylko kilka motywów należących do sceny, aby przestrzeń wydawała się lekka, poetycka i mogła oddychać.
Język malarski: olej impasto × miniaturowy obiekt × czyste światło. Zachowaj wyraźne nawarstwienie farby, ślady szpachli, wypukłe krawędzie, teksturę papieru i wrażenie ręcznego rzeźbienia. Skoncentruj impasto na pasie podłoża, blokach koloru w tle i rozświetleniach na ubraniach, aby figurki były wyrafinowane i przestrzenne, zachowując jednocześnie materialny ciężar prawdziwej farby olejnej — unikaj gładkiego plastiku i wyglądu zwykłego modelu 3D.
Kolor: wydobądź najjaśniejsze, najżywsze i najbardziej witalne kolory z powyższego zdjęcia i zmiksuj je, zamiast wyciągać średnią. Podnieś ogólną jasność, klarowność i czystość, wyprowadź czyste, radosne odcienie naturalnie z oryginału i użyj świeżej relacji ciepło-zimno dla uzyskania kojącego efektu. Użyj dużej ilości czystej, ciepłej bieli jako przestrzeni do oddechu, oświetlonej lokalnie ciepłym pomarańczem, złotym żółtym lub różem. Unikaj szarości, brudnych, postarzanych, ponurych lub brązowych tonów, kolorów fluorescencyjnych i tanich, cukierkowych barw.

Tekst: delikatny akcent. Stwórz krótki nagłówek na podstawie relacji pary, otoczenia lub nastroju, z bardzo małą ilością tekstu dodatkowego, numerem lub malutką adnotacją. Liternictwo powinno być subtelne i powściągliwe, z dużą ilością miejsca wokół, umieszczone wzdłuż osi diagonalnej, obok figurek lub w białej przestrzeni, niczym delikatna etykieta w publikacji o sztuce.

Ogólny nastrój: jasne białe tło, żywe impasto, czyste kolory, miniaturowe figurki, duże obszary białej przestrzeni i ciepłe światło, tworzące wyrafinowaną, kojącą atmosferę.